Sara un cielo chiaro

s’apriranno le strade

sul colle di pini e di pietra.

il tumulto delle strade

non mutera quell’aria ferma.

I fiori spruzzati

di colori alle fontane

occhieggeranno come donne

divertite. Le scale

le terrazze le rondini

canteranno nel sole.

S’aprira quella strada,

le pietre canteranno,

il cuore battera sussultando

come l’acqua nelle fontane-

sara quasta la voce

che salira le tue scale.

Le finestre sapranno

l’odore della pietra e dell’aria

mattutina. S’aprira una porta.

Il tumulto delle strade

sara il tumulto del cuore

nella luce smarrita.

Sarai tu- ferma e chiara.

28 marzo ‘50

Θα'ναι γαλάζιος ο ουρανός

Οι δρόμοι ανοιχτοί

Πάνω στο λόφο με τα Πεύκα και την πέτρα.

Η φασαρία του δρόμου

Δεν θ'αλλοιώσει 'κεινο το σταθερό σκοπό.

Τα λουλούδια δροσερά

Με χρώματα στα συντριβάνια

Εδώ κι εκεί σαν γυναίκες

αφηρημένες . Τα σκαλοπάτια

τα παρτέρια τα χελιδόνια

θα κελαηδούν στο φως του ΄ηλιου .

θα μου ανοιχτεί 'κεινος ο δρόμος ,

οι πέτρες θα τραγουδούν ,

η καρδιά θα χτυπάει χορεύοντας

σαν το νερό στα συντριβάνια

αυτή θα'ναι η φωνή

που θ'ανέβει τα σκαλοπάτια σου.

Τα παραθύρια θα μυρίσουν

Τη μυρωδιά της πέτρας και το πρωινό

αεράκι. Μια πόρτα θ'ανοίξει.

Ο θόρυβος του δρόμου

Θα'ναι ο χτύπος της καρδιάς

στο φως που αργοσβύνει. 

Θα εισ'εκεί - ακίνητη και λαμπερή

28 Μαίου  1950

Ognuno sta solo sul cuor della terra

Trafitto da un raggio di sole:

Ed e subito sera.